Osmanlı Toprak Sistemi İçinde Farklı Statü Ve Özellikleri

Mirî Arazi:Devlete ait topraklardır. Osmanlı ülkesindeki toprakların büyük bölümü miri arazi statüsündeydi. Bu topraklar devletin olmakla beraber ekip biçmek ve boş bırakmamak şartıyla reayaya bırakılıyordu. Miri arazinin bazıları şunlardır:

Dirlik: Miri arazinin en önemli bölümüdür. Belli bir hizmet karşılığı olarak şahıslara dirlik olarak verilirdi. Has,zeamet ve tımar olarak üçe ayrılırdı.

Paşmaşlık: Padişah kızlarına,annelerine ve eşlerine ayrılan topraklardır.

Ocaklık: Gelirleri kale muhafızlarına ve tershane giderlerine ayrılan topraklardı.

Malikâne: Devlet hizmetinde üstün başarı gösteren bazı devlet adamlarına verilen topraklardır.

Yurtluk: Gelirleri sınır boylarındaki askerlere verilen topraklardır.

Mukataa: GElirleri doğrudan doğruya devlet hazinesine ayrılan topraklardı. Bu toprakları işleyen reayanın tüm vergileri hazineye giderdi.

Vakıf: Devlet hazinesine ait ya da kişilerin kendi mülkleri olan arazı gelirlerini ilmi ve toplumsal kurumların masrafları için ayırdığı topraklardır.

Mülk Arazi: Tasarruf hakkının tamamen kişilere ait olduğu topraklardır. Fetihler öncesinde halka ait bu topraklar fetihler sonrasında yine o yöre halkına bırakılırdı. Bu arazı sahipleri kimsenin iznini gerek duymadan satar,bağışlar veya vakfedebilirdi. Mal sahibi öldüğünde toprak çocuklarına kalırdı. Mülk topraklarından müslümanlara ait olanına öşri toprak, gayrimüslimlere ait olanına iseharaci toprak adıveriliyordu.

HİÇ BİR SİTEDEN ALINTI DEĞİLDİR.
Kaynak olarak,kitapları kullandım ve oradan sizler için araştırdım. İyi okumalar...